Domowe piekło

Zabierając się za recenzję tego filmu nie wiem właściwie od czego można by zacząć, ponieważ moje zdanie po połowie filmu uległo zmianie. I stwierdzenie: Wciągający horror pełen niesamowitej akcji, może się i tu sprawdza, ale efekt końcowy psuje całokształt. Nie spotkamy tutaj również wybitnych aktorów, mających swe zasługi w wielkich wydaniach filmowych, co może niektórych zniechęcić do podjęcia oglądania horroru.

Jednak zaczynając od początku, film rozpoczyna się historią, która na co dzień ma miejsce w wielu zakątkach świata, jednak nie zdajemy sobie z niej sprawy. Mianowicie chodzi o przemoc domową jakiej zaznają kobiety. Smutna historia Marnie Watson przeżywającej piekło najpierw za życia męża, a potem po jego śmierci jest początkiem horroru. Mike, czyli mąż bohaterki pracował jako policjant, co zmieniło całkowicie jego psychikę. Główna bohaterka Marnie zostaje skazana na wyrok pozbawienia wolności z powodu dokonania zabójstwa własnego męża w obronie własnej. Wyrok złagodzono i M.Watson może powrócić do domu, pod jednym warunkiem. Będzie nosić specjalną elektroniczna bransoletkę, która nie pozwala na zbytnie oddalanie się od domu. Jednak, czy dla naszej bohaterki jest to dobre rozwiązanie? Czy jej koszmar nie rozpęta się na nowo po jej powrocie?

Nie jestem zwolenniczką filmów, które doprowadzają mnie do strachu przed własną rzeczywistością. Tak mogę stwierdzić po 60 minutach filmu, że boję się tego co spotkam za ścianą. Jednak przesadzone efekty specjalne od 70 minuty filmu powodują nierealistyczne zobrazowanie rzeczywistości. Horror powinien zawierać takie elementy jak strach, czy napięcie. Uważam jednak, że to wszystko powinno mieścić się w granicach zdrowego rozsądku. Jednak, gdy to co widzimy jest tak nienaturalne i nierealne, że aż powoduje niesmak to biorąc pod uwagę całokształt film traci na wartości, bo w końcu jest to horror, a nie science-fiction. Muzyka jest ogromnym plusem tej produkcji. Idealnie dopasowana, w pewnych momentach „psychiczna” powoduje podniesienie poziomu adrenaliny.

Zbierając wszystkie plusy i minusy w jedną całość, dochodzę do wniosku, że założenie filmu i jego przesłanie było dobre. Gorzej wyszło sklejenie tego wszystkiego w film dający niesamowitą akcję. Delikatnie przesadzone sceny powodują obniżenie mojej oceny końcowej.

OCENA: 6/10

Zdjęcie: Wikipedia

• 2008
• Bobby Cannavale
• Ed Westwick
• Famke Janssen
• horror
• thriller
• USA